در روزهای اخیر، پست جنجالی یکی از مدیران اوپنایآی درباره توانایی مدل جدید GPT-5 در حل «مسائل باز اردوش» (Erdős problems) باعث واکنش شدید جامعه علمی شد.
ماجرا از آنجا آغاز شد که کوین وِیل، معاون اوپنایآی، در پستی (که بعداً حذف شد) ادعا کرد GPT-5 موفق به حل ۱۰ مسئلهی حلنشده از مسائل مشهور ریاضیدان بزرگ «پاول اردوش» شده و در ۱۱ مسئله دیگر نیز پیشرفتهایی به دست آورده است. این ادعا بهسرعت در شبکههای اجتماعی پخش شد و موجی از انتقادها را به همراه داشت.
اما توماس بلوم، ریاضیدانی که وبسایت رسمی «مسائل اردوش» را مدیریت میکند، در واکنش نوشت که این ادعا برداشتی نادرست و اغراقآمیز است. او توضیح داد: «وقتی من مسئلهای را در سایت باز (Open) مینامم، فقط به این معناست که شخصاً از مقالهای که آن را حل کرده باخبر نیستم، نه اینکه واقعاً حلنشده باشد.» به گفتهی او، GPT-5 صرفاً مقالاتی را پیدا کرده که قبلاً در ادبیات علمی منتشر شده بودند اما او از آنها اطلاع نداشته است.
پس از بالا گرفتن انتقادها، سباستین بوبک، از پژوهشگران اوپنایآی که پیشتر از این موفقیت دفاع کرده بود، نیز تأیید کرد که «GPT-5 فقط راهحلهایی را یافته که پیشتر در منابع علمی وجود داشتند»، هرچند او همچنان معتقد است این عملکرد در جستوجوی منابع، دستاورد قابلتوجهی است.
در واکنش به این جنجال، چهرههای برجسته دنیای هوش مصنوعی نیز واکنش نشان دادند. یان لکون، دانشمند ارشد هوش مصنوعی متا، این اتفاق را با کنایه «شرمآور» توصیف کرد و نوشت: «خودشان گرفتار اغراقهای GPT شدند!» همچنین دمیس هاسابیس، مدیرعامل گوگل دیپمایند، این ماجرا را «مایه شرمساری» خواند.
این حادثه نشان داد که در رقابت فشرده شرکتهای بزرگ هوش مصنوعی، مرز میان نوآوری واقعی و تبلیغات اغراقآمیز تا چه اندازه باریک است — و دقت علمی همچنان مهمتر از ادعاهای پرسر و صدا باقی میماند.
کد خبر ۲۱۲۰۴۰۷۲۸.۰۲۶
منبع: تک کرانچ
