با گسترش استفاده از هوش مصنوعی مولد در برنامه‌نویسی، نقش مهندسان نرم‌افزار در حال تغییر است؛ به‌جای نوشتن کد از صفر، بسیاری از آن‌ها حالا بیشتر وظیفه بررسی و اصلاح کد تولیدشده توسط مدل‌های هوش مصنوعی را بر عهده دارند.
برخی مهندسان می‌گویند حجم و پیچیدگی این کدها به جایی رسیده که حتی خودشان هم نمی‌توانند دقیقاً بفهمند هوش مصنوعی چه چیزی نوشته است. در یک نمونه، گزارش‌هایی درباره مهندسان شرکت‌های پیشرو در حوزه هوش مصنوعی منتشر شده که نشان می‌دهد آن‌ها هنگام بررسی برخی کدهای تولیدشده توسط هوش مصنوعی، درک کاملی از نحوه عملکرد آن نداشته‌اند.
بر اساس پژوهشی از شرکت Undo، حدود ۳۵ درصد کدهای تولیدشده با هوش مصنوعی پیش از ورود به محیط عملیاتی، به‌طور کامل توسط تیم‌های مهندسی درک نشده‌اند. همچنین ۹۴ درصد مهندسان شرکت‌کننده گفته‌اند دست‌کم یک‌بار در شش ماه گذشته مجبور شده‌اند کد تولیدشده توسط هوش مصنوعی را دوباره بررسی و اصلاح کنند.
نگرانی اصلی این است که با کاهش درگیری انسان با جزئیات کدنویسی، مهارت‌های برنامه‌نویسان به‌تدریج تضعیف شود و خطاهای پنهان یا «توهمات» هوش مصنوعی نیز راحت‌تر وارد نرم‌افزارهای واقعی شوند.
با این حال، برخی کارشناسان این اتفاق را نشانه ضعف نمی‌دانند و معتقدند نقش برنامه‌نویس در حال تغییر از «نوشتن کد» به «طراحی معماری و تعیین معیارهای درست‌بودن» است؛ در حالی که هوش مصنوعی بخش زیادی از اجرای فنی را بر عهده می‌گیرد.
اما یک سؤال مهم همچنان باقی است: اگر انسان دیگر کد را کاملاً نفهمد، چه کسی مسئول زمانی است که هوش مصنوعی اشتباه کند؟
کد خبر ۲۱۰۰۵۰۷۱۴.۰۸۹
منبع: فیوچریسم
